به عنوان یک دستگاه اصلی برای انفوزیون داخل وریدی بالینی، عملکرد استاندارد دستگاه های دارورسانی داخل وریدی برای اطمینان از ایمنی درمان و بهبود کارایی اساسی است. کل فرآیند، از آمادهسازی دستگاه تا پایان انفوزیون، باید کاملاً از رویههای استاندارد و الزامات کنترل کیفیت پیروی کند تا از خطراتی مانند عفونت، نشت و انحراف دوز جلوگیری شود و از ورود دقیق و پایدار دارو به سیستم گردش خون بیمار اطمینان حاصل شود.
آماده سازی جامع قبل از بهره برداری نقطه شروع ایمنی است. ابتدا، نوع دستگاه مناسب باید بر اساس دستور پزشک و ویژگیهای دارو انتخاب شود: مجموعههای تزریق گرانشی را میتوان برای جایگزینی معمول مایع استفاده کرد، در حالی که پمپهای تزریق باید برای داروهای با دوز میکرو یا داروهایی که نیاز به کنترل دقیق سرعت دارند (مانند داروهای وازواکتیو و انسولین) استفاده شود. داروهای محافظتشده نور به مجموعههای تزریق نوری-محافظتشده نیاز دارند و برای داروهای هیپرتونیک یا تحریککننده لولهگذاری با فیلتر دقیق توصیه میشود. قبل از استفاده، یکپارچگی بسته بندی دستگاه و تاریخ انقضای آن را بررسی کنید، اطمینان حاصل کنید که لوله تزریق آسیبی ندیده است، محفظه قطره چکه و تنظیم کننده به درستی کار می کنند، و سوزن سوراخ یا اتصال کاتتر تیز و بدون خار است. به طور همزمان، نام دارو، غلظت، دوز و اطلاعات بیمار را تأیید کنید و به شدت از اصل "سه بررسی و هفت تایید" پیروی کنید تا از ناسازگاری یا اشتباهات دوز جلوگیری کنید.
ایجاد دسترسی داخل وریدی و اتصال دستگاه ها نیاز به دقت و دقت دارد. برای سوراخ کردن ورید محیطی، یک رگ بزرگ و مستقیم با جریان خون فراوان انتخاب کنید و از مفاصل و دریچه های وریدی اجتناب کنید. پوست را به صورت دایره ای با پوویدون-ید (قطر بزرگتر یا مساوی 8 سانتی متر) ضد عفونی کنید، اجازه دهید خشک شود و سپس سوزن را سریع با زاویه 15 درجه -30 درجه وارد کنید. پس از مشاهده بازگشت خون، زاویه را پایین بیاورید و سوزن را کمی جلوتر وارد کنید و مطمئن شوید که کل لوله داخل رگ قرار گرفته است. برای جلوگیری از جابجایی، لوله را به طور ایمن ثابت کنید. هنگام اتصال دسترسی وریدی مرکزی (مانند PICC، CVC)، رابط را ضد عفونی کنید و اجازه دهید خشک شود. قبل از اتصال به دستگاه تزریق داخل وریدی، از یک سرنگ استریل برای آسپیراسیون و تأیید باز بودن آن استفاده کنید. در طول این فرآیند، به شدت از ورود هوا به لوله جلوگیری کنید. پس از اتصال، هوا را از لوله خارج کنید. برای مجموعه های تزریق گرانشی، محفظه قطره را فشار دهید تا با مایع پر شود. برای پمپ های انفوزیون، خودآزمایی و تنظیمات پارامتر را طبق دفترچه راهنما انجام دهید.
نظارت دینامیک فرآیند انفوزیون بسیار مهم است. قبل از شروع تزریق، پارامترها را دوبار-بررسی کنید: برای مجموعه های تزریق گرانشی، میزان قطره را تنظیم کنید (معمولاً 40-60 قطره در دقیقه برای بزرگسالان، کاهش برای کودکان). برای پمپ انفوزیون، دبی هدف (ml/h یا ug/kg/min) را وارد کرده و صحت واحدها را تایید کنید. در طول انفوزیون، به طور منظم محل سوراخ را از نظر قرمزی، تورم یا نشت کنترل کنید و عوارض جانبی مانند درد یا لرز را مشاهده کنید. میزان چکه یا پمپ را به دقت کنترل کنید تا مطمئن شوید که با مقادیر تنظیم شده مطابقت دارد. در صورت مشاهده هرگونه ناهنجاری (مانند افزایش ناگهانی میزان چکه یا زنگ پمپ که نشان دهنده انسداد است)، فوراً انفوزیون را متوقف کرده و علل احتمالی مانند پیچ خوردگی لوله، چسبندگی سوزن به دیواره تزریق یا نقص دستگاه را بررسی کنید و مطابق آن رسیدگی کنید. برای داروهایی که نیاز به کنترل دقیق زمان دارند (مانند نمکهای پتاسیم با غلظت بالا یا داروهای شیمیدرمانی)، یک فرد تعیینشده باید انفوزیون را زمانبندی و ثبت کند تا از تأثیرگذاری بیش از حد مجاز یا انفوزیون زودرس بر روی اثربخشی جلوگیری کند.
تزریق و دفع دستگاه باید طبق رویههای استاندارد شده انجام شود. وقتی تزریق به کمک جاذبه به پایان رسید، ابتدا تنظیم کننده را خاموش کنید، سپس مجموعه تزریق را از سوزن سوراخ کن جدا کنید. با یک سواب پنبه ای استریل به مدت 5{7}}10 دقیقه (برای بیمارانی که عملکرد انعقادی غیرطبیعی دارند تا 15 دقیقه) به محل سوراخ فشار وارد کنید. پس از تایید عدم خونریزی، با یک پانسمان بپوشانید. پس از اتمام پمپ انفوزیون، دنباله «توقف-خاموش کردن لوله جدا کردن لوله» را دنبال کنید تا از جریان برگشتی جلوگیری کنید. وسایل یکبار مصرف باید به عنوان زباله های پزشکی دور ریخته شوند و استفاده مجدد از آنها ممنوع است. قطعات قابل استفاده مجدد (مانند برخی از لوله های پمپ) باید قبل از استفاده کاملاً تمیز، ضد عفونی و استریل شوند. در نهایت، زمان شروع و پایان انفوزیون، دوز واقعی، پاسخ بیمار و نتایج رسیدگی به هر گونه ناهنجاری را ثبت کنید تا مبنایی برای درمان بعدی فراهم شود.
عملکرد دستگاههای تزریق داخل وریدی دارو اساساً جلوهای از «دقت» و «مسئولیت» است-هر مرحله باید بر ایمنی بیمار، کاهش خطای انسانی از طریق رویههای استاندارد و پرداختن به خطرات بالقوه از طریق نظارت پویا متمرکز شود. تنها با درونی کردن این استانداردها، این "خط نجات" واقعاً می تواند نقش خود را در محافظت از سلامت ایفا کند.